رفتن به محتوا

آموزش کابل شبکه: تفاوت کابل ۴ نخ و ۸ نخ و پین‌بندی استاندارد T568B

آخرین به روز رسانی در ۱۴۰۵/۰۶/۲۹

اگر تا به حال کابل شبکه‌ای بسته‌اید که با سرعت 100 مگابیت کار می‌کند ولی روی 1000 مگابیت (گیگابیت) بالا نمی‌آید، احتمالاً با این موضوع روبه‌رو شده‌اید. در این مقاله به زبان ساده توضیح می‌دهیم که کابل شبکه چند سیم لازم دارد، چرا بعضی کابل‌ها با 4 نخ هم کار می‌کنند و چطور یک کابل استاندارد ببندیم.

ساختار کابل شبکه

کابل شبکه (مثل Cat5e و Cat6) از 8 سیم تشکیل شده که به‌صورت 4 جفت، دو به دو دور هم تابیده شده‌اند. سیم‌ها در سوکت RJ45 روی پین‌های شماره 1 تا 8 قرار می‌گیرند. برای شمارش پین‌ها، سوکت را طوری نگه دارید که زبانه پلاستیکی به سمت پایین و ورودی کابل به سمت شما باشد. پین 1 سمت چپ است.

کابل 4 نخ در برابر 8 نخ

سرعت لینک تعیین می‌کند که چند سیم به کار می‌آید:

  • 10 و 100 مگابیت بر ثانیه: فقط 2 جفت (4 نخ) استفاده می‌شود. پین‌های 1 و 2 برای ارسال و پین‌های 3 و 6 برای دریافت داده‌اند.
  • 1000 مگابیت (گیگابیت) و بالاتر: هر 4 جفت (8 نخ) به‌صورت همزمان و دوطرفه کار می‌کنند.

پس اگر کسی گفته است «کابل شبکه با 4 نخ هم کار می‌کند»، درست گفته است، اما فقط تا سرعت 100 مگابیت. با 4 نخ، دستگاه‌ها به‌طور خودکار روی 100 مگابیت همگام می‌شوند.

جدول پین‌بندی T568B

T568B رایج‌ترین استاندارد در ایران است. مقایسه آن با استفاده در دو سرعت:

شماره پین رنگ سیم کاربرد در 10/100 مگابیت کاربرد در گیگابیت
1 سفید-نارنجی ارسال (+) جفت A (+)
2 نارنجی ارسال (−) جفت A (−)
3 سفید-سبز دریافت (+) جفت B (+)
4 آبی بدون استفاده جفت C (+)
5 سفید-آبی بدون استفاده جفت C (−)
6 سبز دریافت (−) جفت B (−)
7 سفید-قهوه‌ای بدون استفاده جفت D (+)
8 قهوه‌ای بدون استفاده جفت D (−)

اگر قصد ساخت کابل 4 نخ دارید، فقط پین‌های 1، 2، 3 و 6 را وصل کنید. در استاندارد T568A جای جفت نارنجی و سبز عوض می‌شود (پین‌های 1 و 2 سفید-سبز و سبز، و پین‌های 3 و 6 سفید-نارنجی و نارنجی). مهم این است که هر دو سر کابل از یک استاندارد پیروی کنند.

مراحل بستن سوکت RJ45

  1. حدود 3 سانتی‌متر از روکش بیرونی کابل را بردارید، بدون آنکه به سیم‌ها آسیب بزنید.
  2. جفت‌ها را از هم باز کنید و سیم‌ها را صاف کنید.
  3. سیم‌ها را طبق جدول T568B کنار هم بچینید.
  4. سیم‌ها را با قیچی یا کریمپر هم‌تراز ببرید، به‌طوری که حدود 1 تا 1.2 سانتی‌متر از سیم‌های صاف‌شده بیرون بماند.
  5. سیم‌ها را داخل سوکت فشار دهید تا نوک همه به انتهای سوکت برسد. بهتر است بخشی از روکش کابل هم داخل سوکت باشد تا کابل محکم گرفته شود.
  6. سوکت را با انبر کریمپ فشار دهید.
  7. سر دیگر کابل را به همین ترتیب ببندید.
  8. کابل را با تستر شبکه (Cable Tester) بررسی کنید.

نکات مهم برای جلوگیری از خطا

  • جفت‌های تابیده را رعایت کنید. پین‌های 3 و 6 با اینکه کنار هم نیستند، یک جفت‌اند. اگر به‌جای آن‌ها پین‌های 3 و 4 را به‌عنوان یک جفت ببندید، کابل ظاهراً کار می‌کند اما نویز زیاد می‌شود و لینک ناپایدار یا کند خواهد شد. این خطا از رایج‌ترین اشتباهات آماتورهاست.
  • تاب‌ها را تا نزدیک سوکت حفظ کنید. هرچه بخش بازشده سیم‌ها بلندتر باشد، کیفیت لینک بیشتر افت می‌کند.
  • حداکثر طول کابل 100 متر است.
  • PoE را در نظر بگیرید. در یکی از روش‌های PoE (حالت B)، برق روی پین‌های 4، 5، 7 و 8 منتقل می‌شود. اگر این پین‌ها وصل نباشند، آن دستگاه روشن نمی‌شود.
  • کابل ارزان یا آلومینیومی نخرید. کابل مسی با کیفیت (ترجیحاً Cat5e یا Cat6) برای گیگابیت لازم است.

اگر لینک گیگابیتی روی 100 مگابیت آمد چه کنیم؟

این علامت معمولاً به یکی از این دلایل است:

  • یکی از جفت‌های کابل (معمولاً آبی یا قهوه‌ای) در سوکت وصل نیست.
  • پین‌بندی اشتباه است یا سیمی درست در جای خود ننشسته.
  • کابل کیفیت کافی ندارد یا از Cat5 قدیمی است.
  • سوکت خراب است یا دیرتر از آنچه باید کریمپ شده.

ساده‌ترین راه اول کریمپ دوباره سوکت‌ها و سپس تست کابل با تستر است.

جمع‌بندی

کابل 4 نخ برای 10 و 100 مگابیت کافی است و در شرایطی مثل صرفه‌جویی در کابل‌کشی یا اشتراک یک کابل بین دو لینک به کار می‌آید. اما برای گیگابیت، PoE حالت B و آینده‌نگری در شبکه، باید هر 8 نخ را بست. توصیه می‌شود همیشه کابل را 8 نخ ببندید تا در آینده نیازی به کابل‌کشی مجدد نباشد.

منتشر شده در مقالات تخصصیبلاگفناوری اطلاعات و ارتباطاتمقالات

اولین باشید که نظر می دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش جفنگ استفاده می‌کند. درباره چگونگی پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.